Zaburzenia psychiczne genetyczne

Cyklotymia jest prezentowana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane również jako stan depresyjny, który zawsze zawsze nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość dobrze się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skupimy się na głębokim zaprezentowaniu, czym jest wprowadzona anomalia psychiczna. Zaczynając więc z początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Zapewne być czynnikiem prowadzącym do powstania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej zrozumienie jest możliwe zazwyczaj w doskonałej i trzeciej fazie bycia człowieka, składa się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu oraz wykonywa do dużej destabilizacji w mieszkaniu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie więc stricte leczenie farmakologiczne, zbliżone do środka leczenia depresji, bowiem podawane preparaty będą tworzyły często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem leczenia będzie psychoterapia.

Fazy Zapadnięcie na cyklotymię prezentuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją wydać na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą dopasowują się: abulia, czyli kłopot z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i kłopoty z uwagą, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz braku wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne spraw i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry stan, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i zmniejszone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności jasnego myślenia, problemy z kolekcją uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy i entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Wada ta wciąż pojawia się u osób, które chorują na dwubiegunowość. Gra tym pomysł mają więcej takie składniki jak wielki stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak również jeszcze stresujące sytuacje. Też bardzo ogromny zysk mają jeszcze wychowanie i środowisko, w której występują potencjalnie chorujące osoby.